wrze-ci-ądzu

wrzeciądzu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wrzeciądz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wrzeciądzpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wrzeciądzpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wrzeciądzapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wrzeciądzachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wrzeciądzamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wrzeciądzemnoga mianownikmęski rzeczowy
wrzeciądzemnoga biernikmęski rzeczowy
wrzeciądzemnoga wołaczmęski rzeczowy
wrzeciądzempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wrzeciądzommnoga celownikmęski rzeczowy
wrzeciądzowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wrzeciądzówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wrzeciądzupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wrzeciądzupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz