wrze-cien-ni-ko-wi

wrzeciennikowi (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wrzeciennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wrzeciennikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wrzeciennikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wrzeciennikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wrzeciennikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wrzeciennikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wrzeciennikimnoga mianownikmęski rzeczowy
wrzeciennikimnoga biernikmęski rzeczowy
wrzeciennikimnoga wołaczmęski rzeczowy
wrzeciennikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wrzeciennikommnoga celownikmęski rzeczowy
wrzeciennikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wrzeciennikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wrzeciennikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wrzeciennikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz