wro-żnik

wrożnik (nazwa pospolita) rzeczownik archit.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wrożnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wrożnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wrożnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wrożnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wrożnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wrożnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wrożnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
wrożnikimnoga biernikmęski rzeczowy
wrożnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
wrożnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wrożnikommnoga celownikmęski rzeczowy
wrożnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wrożnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wrożnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wrożnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz