wra-ni-ku

Wraniku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wranik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wranikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wranikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wranikapojedyncza biernikmęski osobowy
Wranikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wranikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wranikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wranikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wranikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wranikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wranikommnoga celownikmęski osobowy
Wranikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wranikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wranikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wranikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wranikówmnoga biernikmęski osobowy
Wranikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wranikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz