wpółu-śmiech

wpółuśmiech (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wpółuśmiech

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wpółuśmiechpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wpółuśmiechpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wpółuśmiechachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wpółuśmiechamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wpółuśmiechempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wpółuśmiechommnoga celownikmęski rzeczowy
wpółuśmiechowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wpółuśmiechówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wpółuśmiechupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wpółuśmiechupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wpółuśmiechupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wpółuśmiechymnoga mianownikmęski rzeczowy
wpółuśmiechymnoga biernikmęski rzeczowy
wpółuśmiechymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz