wpółsta-ro-ść

wpółstarość (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wpółstarość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wpółstarościmnoga dopełniaczżeński
wpółstarościmnoga mianownikżeński
wpółstarościmnoga biernikżeński
wpółstarościmnoga wołaczżeński
wpółstarościpojedyncza celownikżeński
wpółstarościpojedyncza miejscownikżeński
wpółstarościpojedyncza dopełniaczżeński
wpółstarościpojedyncza wołaczżeński
wpółstarościachmnoga miejscownikżeński
wpółstarościamimnoga narzędnikżeński
wpółstarościąpojedyncza narzędnikżeński
wpółstarościommnoga celownikżeński
wpółstarośćpojedyncza biernikżeński
wpółstarośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz