wo-ła-czu

wołaczu (nazwa pospolita) rzeczownik jęz.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wołacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wołaczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wołaczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wołaczapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wołaczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wołaczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wołaczemnoga mianownikmęski rzeczowy
wołaczemnoga biernikmęski rzeczowy
wołaczemnoga wołaczmęski rzeczowy
wołaczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wołaczommnoga celownikmęski rzeczowy
wołaczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wołaczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wołaczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wołaczymnoga dopełniaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz