won-tor

Wontor (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Wontor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wontorpojedyncza mnoga mianownikżeński
Wontorpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Wontorpojedyncza mnoga celownikżeński
Wontorpojedyncza mnoga biernikżeński
Wontorpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Wontorpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Wontorpojedyncza mnoga wołaczżeński

Wontor (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wontor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wontorpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wontorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wontorapojedyncza biernikmęski osobowy
Wontorachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wontoramimnoga narzędnikmęski osobowy
Wontorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wontorommnoga celownikmęski osobowy
Wontorowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wontorowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wontorowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wontorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wontorówmnoga biernikmęski osobowy
Wontorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wontorymnoga biernikmęski zwierzęcy
Wontorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wontorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wontorzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz