wnu-kę

wnukę (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wnuka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wnucepojedyncza celownikżeński
wnucepojedyncza miejscownikżeński
wnukmnoga dopełniaczżeński
wnukapojedyncza mianownikżeński
wnukachmnoga miejscownikżeński
wnukamimnoga narzędnikżeński
wnukąpojedyncza narzędnikżeński
wnukępojedyncza biernikżeński
wnukimnoga mianownikżeński
wnukimnoga biernikżeński
wnukimnoga wołaczżeński
wnukipojedyncza dopełniaczżeński
wnukopojedyncza wołaczżeński
wnukommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz