wi-śla-cy

wiślacy (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wiślak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiślacymnoga mianownikmęski osobowy
wiślacymnoga wołaczmęski osobowy
wiślakpojedyncza mianownikmęski osobowy
wiślakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wiślakapojedyncza biernikmęski osobowy
wiślakachmnoga miejscownikmęski osobowy
wiślakamimnoga narzędnikmęski osobowy
wiślakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
wiślakimnoga biernikmęski zwierzęcy
wiślakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
wiślakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wiślakommnoga celownikmęski osobowy
wiślakowipojedyncza celownikmęski osobowy
wiślakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wiślakówmnoga biernikmęski osobowy
wiślakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wiślakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz