wi-łko-mir-ski

Wiłkomirski (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wiłkomirski

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wiłkomirscymnoga mianownikmęski osobowy
Wiłkomirscymnoga wołaczmęski osobowy
Wiłkomirskipojedyncza mianownikmęski osobowy
Wiłkomirskipojedyncza wołaczmęski osobowy
Wiłkomirskichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wiłkomirskichmnoga biernikmęski osobowy
Wiłkomirskichmnoga miejscownikmęski osobowy
Wiłkomirskiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wiłkomirskiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Wiłkomirskiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wiłkomirskiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wiłkomirskiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Wiłkomirskiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Wiłkomirskimmnoga celownikmęski osobowy
Wiłkomirskimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wiłkomirskimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wiłkomirskimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz