wi-ęcła-wi-ku

Więcławiku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Więcławik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Więcławikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Więcławikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Więcławikapojedyncza biernikmęski osobowy
Więcławikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Więcławikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Więcławikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Więcławikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Więcławikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Więcławikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Więcławikommnoga celownikmęski osobowy
Więcławikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Więcławikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Więcławikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Więcławikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Więcławikówmnoga biernikmęski osobowy
Więcławikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Więcławikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz