wi-ćko

Wićko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wićko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wićcepojedyncza celownikmęski osobowy
Wićcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wićkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wićkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wićkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wićkępojedyncza biernikmęski osobowy
Wićkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wićkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wićkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wićkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wićkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Wićkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Wićkommnoga celownikmęski osobowy
Wićkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wićkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wićkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wićkówmnoga biernikmęski osobowy

Wićko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Wićko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wićkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Wićkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Wićkopojedyncza mnoga celownikżeński
Wićkopojedyncza mnoga biernikżeński
Wićkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Wićkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Wićkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz