wi-ązar-ku

wiązarku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wiązarek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiązarekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wiązarekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wiązarkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wiązarkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wiązarkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wiązarkimnoga mianownikmęski rzeczowy
wiązarkimnoga biernikmęski rzeczowy
wiązarkimnoga wołaczmęski rzeczowy
wiązarkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wiązarkommnoga celownikmęski rzeczowy
wiązarkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wiązarkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wiązarkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wiązarkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz