wi-ór-kow-ni-ku

wiórkowniku (nazwa pospolita) rzeczownik techn.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wiórkownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiórkownikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wiórkownikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wiórkownikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wiórkownikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wiórkownikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wiórkownikimnoga mianownikmęski rzeczowy
wiórkownikimnoga biernikmęski rzeczowy
wiórkownikimnoga wołaczmęski rzeczowy
wiórkownikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wiórkownikommnoga celownikmęski rzeczowy
wiórkownikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wiórkownikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wiórkownikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wiórkownikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz