wiucz-no-ść

wiuczność (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wiuczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiucznościmnoga mianownikżeński
wiucznościmnoga biernikżeński
wiucznościmnoga wołaczżeński
wiucznościpojedyncza celownikżeński
wiucznościpojedyncza miejscownikżeński
wiucznościpojedyncza dopełniaczżeński
wiucznościpojedyncza wołaczżeński
wiucznościmnoga dopełniaczżeński
wiucznościachmnoga miejscownikżeński
wiucznościamimnoga narzędnikżeński
wiucznościąpojedyncza narzędnikżeński
wiucznościommnoga celownikżeński
wiucznośćpojedyncza biernikżeński
wiucznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz