wi-tal-ni-kiem

witalnikiem (nazwa pospolita) rzeczownik zool.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: witalnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
witalnikpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
witalnikapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
witalnikapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
witalnikachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
witalnikamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
witalnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
witalnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
witalnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
witalnikiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
witalnikommnoga celownikmęski zwierzęcy
witalnikowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
witalnikówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
witalnikupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
witalnikupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz