wio-lon-cze-li-sta-mi

wiolonczelistami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wiolonczelista

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiolonczelistapojedyncza mianownikmęski osobowy
wiolonczelistachmnoga miejscownikmęski osobowy
wiolonczelistamimnoga narzędnikmęski osobowy
wiolonczelistąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
wiolonczelistępojedyncza biernikmęski osobowy
wiolonczelistopojedyncza wołaczmęski osobowy
wiolonczelistommnoga celownikmęski osobowy
wiolonczelistówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wiolonczelistówmnoga biernikmęski osobowy
wiolonczelistymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wiolonczelistymnoga biernikmęski zwierzęcy
wiolonczelistymnoga wołaczmęski zwierzęcy
wiolonczelistypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wiolonczeliścimnoga mianownikmęski osobowy
wiolonczeliścimnoga wołaczmęski osobowy
wiolonczeliściepojedyncza celownikmęski osobowy
wiolonczeliściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz