wio-ślar-ku

wioślarku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: wioślarek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wioślarekpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
wioślarkapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
wioślarkapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
wioślarkachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
wioślarkamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
wioślarkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
wioślarkimnoga biernikmęski zwierzęcy
wioślarkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
wioślarkiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
wioślarkommnoga celownikmęski zwierzęcy
wioślarkowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
wioślarkówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
wioślarkupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
wioślarkupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz