win-cen-ci-ki

Wincenciki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Wincencik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wincencikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wincencikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wincencikapojedyncza biernikmęski osobowy
Wincencikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wincencikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wincencikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wincencikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wincencikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wincencikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wincencikommnoga celownikmęski osobowy
Wincencikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wincencikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wincencikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wincencikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wincencikówmnoga biernikmęski osobowy
Wincencikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wincencikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz