wil-częcian

wilczęcian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wilczęcianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wilczęcianmnoga dopełniaczmęski osobowy
wilczęcianmnoga biernikmęski osobowy
wilczęcianachmnoga miejscownikmęski osobowy
wilczęcianamimnoga narzędnikmęski osobowy
wilczęcianiemnoga mianownikmęski osobowy
wilczęcianiemnoga wołaczmęski osobowy
wilczęcianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
wilczęcianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wilczęcianinapojedyncza biernikmęski osobowy
wilczęcianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wilczęcianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
wilczęcianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
wilczęcianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
wilczęcianommnoga celownikmęski osobowy
wilczęcianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wilczęcianymnoga biernikmęski zwierzęcy
wilczęcianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz