wilcz-ko

Wilczko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wilczko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wilczcepojedyncza celownikmęski osobowy
Wilczcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wilczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wilczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wilczkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wilczkępojedyncza biernikmęski osobowy
Wilczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wilczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wilczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wilczkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wilczkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Wilczkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Wilczkommnoga celownikmęski osobowy
Wilczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wilczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wilczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wilczkówmnoga biernikmęski osobowy

Wilczko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Wilczko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wilczkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Wilczkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Wilczkopojedyncza mnoga celownikżeński
Wilczkopojedyncza mnoga biernikżeński
Wilczkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Wilczkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Wilczkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz