wik-to-ry-ni

Wiktoryni (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wiktoryn

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wiktorynpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wiktorynapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wiktorynapojedyncza biernikmęski osobowy
Wiktorynachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wiktorynamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wiktorynempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wiktorynimnoga mianownikmęski osobowy
Wiktorynimnoga wołaczmęski osobowy
Wiktoryniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wiktoryniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Wiktorynommnoga celownikmęski osobowy
Wiktorynowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wiktorynowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wiktorynowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wiktorynówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wiktorynówmnoga biernikmęski osobowy
Wiktorynymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wiktorynymnoga biernikmęski zwierzęcy
Wiktorynymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz