wie-ści-cie-lom

wieścicielom (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wieściciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wieścicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
wieścicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wieścicielapojedyncza biernikmęski osobowy
wieścicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
wieścicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
wieścicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wieścicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
wieścicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wieścicielemnoga mianownikmęski osobowy
wieścicielemnoga wołaczmęski osobowy
wieścicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wieścicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
wieścicielimnoga biernikmęski osobowy
wieścicielommnoga celownikmęski osobowy
wieścicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
wieścicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wieścicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz