wie-ńczar-ce

wieńczarce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wieńczarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wieńczarcepojedyncza celownikżeński
wieńczarcepojedyncza miejscownikżeński
wieńczarekmnoga dopełniaczżeński
wieńczarkapojedyncza mianownikżeński
wieńczarkachmnoga miejscownikżeński
wieńczarkamimnoga narzędnikżeński
wieńczarkąpojedyncza narzędnikżeński
wieńczarkępojedyncza biernikżeński
wieńczarkimnoga mianownikżeński
wieńczarkimnoga biernikżeński
wieńczarkimnoga wołaczżeński
wieńczarkipojedyncza dopełniaczżeński
wieńczarkopojedyncza wołaczżeński
wieńczarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz