wie-wi-ór-czę

wiewiórczę (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: wiewiórczę

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiewiórczątmnoga dopełniacznijaki
wiewiórczępojedyncza mianowniknijaki
wiewiórczępojedyncza bierniknijaki
wiewiórczępojedyncza wołacznijaki
wiewiórczęciapojedyncza dopełniacznijaki
wiewiórczęciempojedyncza narzędniknijaki
wiewiórczęciupojedyncza celowniknijaki
wiewiórczęciupojedyncza miejscowniknijaki
wiewiórczętamnoga mianowniknijaki
wiewiórczętamnoga bierniknijaki
wiewiórczętamnoga wołacznijaki
wiewiórczętachmnoga miejscowniknijaki
wiewiórczętamimnoga narzędniknijaki
wiewiórczętommnoga celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz