wierz-bi-cza-nie

wierzbiczanie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wierzbiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wierzbiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
wierzbiczanmnoga biernikmęski osobowy
wierzbiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
wierzbiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
wierzbiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
wierzbiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
wierzbiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
wierzbiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wierzbiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
wierzbiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wierzbiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
wierzbiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
wierzbiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
wierzbiczanommnoga celownikmęski osobowy
wierzbiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wierzbiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
wierzbiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz