wiert-ce

wiertce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wiertka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiertcepojedyncza celownikżeński
wiertcepojedyncza miejscownikżeński
wiertekmnoga dopełniaczżeński
wiertkapojedyncza mianownikżeński
wiertkachmnoga miejscownikżeński
wiertkamimnoga narzędnikżeński
wiertkąpojedyncza narzędnikżeński
wiertkępojedyncza biernikżeński
wiertkimnoga mianownikżeński
wiertkimnoga biernikżeński
wiertkimnoga wołaczżeński
wiertkipojedyncza dopełniaczżeński
wiertkopojedyncza wołaczżeński
wiertkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz