wie-ro-mie-je

Wieromieje (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Wieromiej

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wieromiejpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wieromiejapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wieromiejapojedyncza biernikmęski osobowy
Wieromiejachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wieromiejamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wieromiejemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wieromiejemnoga biernikmęski zwierzęcy
Wieromiejemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wieromiejempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wieromiejommnoga celownikmęski osobowy
Wieromiejowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wieromiejowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wieromiejowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wieromiejówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wieromiejówmnoga biernikmęski osobowy
Wieromiejupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wieromiejupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz