wiern-ką

wiernką (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wiernka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wierncepojedyncza celownikżeński
wierncepojedyncza miejscownikżeński
wiernekmnoga dopełniaczżeński
wiernkapojedyncza mianownikżeński
wiernkachmnoga miejscownikżeński
wiernkamimnoga narzędnikżeński
wiernkąpojedyncza narzędnikżeński
wiernkępojedyncza biernikżeński
wiernkimnoga mianownikżeński
wiernkimnoga biernikżeński
wiernkimnoga wołaczżeński
wiernkipojedyncza dopełniaczżeński
wiernkopojedyncza wołaczżeński
wiernkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz