wie-re-mie-ju-ki

Wieremiejuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Wieremiejuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wieremiejukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wieremiejukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wieremiejukapojedyncza biernikmęski osobowy
Wieremiejukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wieremiejukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wieremiejukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wieremiejukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wieremiejukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wieremiejukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wieremiejukommnoga celownikmęski osobowy
Wieremiejukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wieremiejukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wieremiejukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wieremiejukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wieremiejukówmnoga biernikmęski osobowy
Wieremiejukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wieremiejukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz