wiel-ko-pie-cow-ni-ku

wielkopiecowniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wielkopiecownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wielkopiecownicymnoga mianownikmęski osobowy
wielkopiecownicymnoga wołaczmęski osobowy
wielkopiecownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
wielkopiecownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wielkopiecownikapojedyncza biernikmęski osobowy
wielkopiecownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
wielkopiecownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
wielkopiecownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
wielkopiecownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
wielkopiecownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
wielkopiecownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wielkopiecownikommnoga celownikmęski osobowy
wielkopiecownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
wielkopiecownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wielkopiecownikówmnoga biernikmęski osobowy
wielkopiecownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wielkopiecownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz