wia-ru-śnik

wiaruśnik (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wiaruśnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiaruśnicymnoga mianownikmęski osobowy
wiaruśnicymnoga wołaczmęski osobowy
wiaruśnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
wiaruśnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wiaruśnikapojedyncza biernikmęski osobowy
wiaruśnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
wiaruśnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
wiaruśnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
wiaruśnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
wiaruśnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
wiaruśnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wiaruśnikommnoga celownikmęski osobowy
wiaruśnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
wiaruśnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wiaruśnikówmnoga biernikmęski osobowy
wiaruśnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wiaruśnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz