wia-ro-łom-czo-ść

wiarołomczość (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wiarołomczość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiarołomczościmnoga dopełniaczżeński
wiarołomczościmnoga mianownikżeński
wiarołomczościmnoga biernikżeński
wiarołomczościmnoga wołaczżeński
wiarołomczościpojedyncza celownikżeński
wiarołomczościpojedyncza miejscownikżeński
wiarołomczościpojedyncza dopełniaczżeński
wiarołomczościpojedyncza wołaczżeński
wiarołomczościachmnoga miejscownikżeński
wiarołomczościamimnoga narzędnikżeński
wiarołomczościąpojedyncza narzędnikżeński
wiarołomczościommnoga celownikżeński
wiarołomczośćpojedyncza biernikżeński
wiarołomczośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz