we-to-wie

wetowie (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
weciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
weciepojedyncza wołaczmęski osobowy
wetpojedyncza mianownikmęski osobowy
wetapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wetapojedyncza biernikmęski osobowy
wetachmnoga miejscownikmęski osobowy
wetamimnoga narzędnikmęski osobowy
wetempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wetommnoga celownikmęski osobowy
wetowipojedyncza celownikmęski osobowy
wetowiemnoga mianownikmęski osobowy
wetowiemnoga wołaczmęski osobowy
wetówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wetówmnoga biernikmęski osobowy
wetymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wetymnoga biernikmęski zwierzęcy
wetymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz