we-ro-ńć

Werońć (imię) rzeczownik char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Werońcia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Werońcimnoga dopełniaczżeński
Werońcipojedyncza celownikżeński
Werońcipojedyncza miejscownikżeński
Werońcipojedyncza dopełniaczżeński
Werońciapojedyncza mianownikżeński
Werońciachmnoga miejscownikżeński
Werońciamimnoga narzędnikżeński
Werońciąpojedyncza narzędnikżeński
Werońciemnoga mianownikżeński
Werońciemnoga biernikżeński
Werońciemnoga wołaczżeński
Werońciępojedyncza biernikżeński
Werońciommnoga celownikżeński
Werońciupojedyncza wołaczżeński
Werońćmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz