wer-nik

Wernik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wernik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wernikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wernikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wernikapojedyncza biernikmęski osobowy
Wernikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wernikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wernikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wernikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wernikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wernikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wernikommnoga celownikmęski osobowy
Wernikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wernikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wernikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wernikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wernikówmnoga biernikmęski osobowy
Wernikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wernikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Wernik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Wernik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wernikpojedyncza mnoga mianownikżeński
Wernikpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Wernikpojedyncza mnoga celownikżeński
Wernikpojedyncza mnoga biernikżeński
Wernikpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Wernikpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Wernikpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz