we-rmach-tow-ce

wermachtowce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: wermachtowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wermachtowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wermachtowcapojedyncza biernikmęski osobowy
wermachtowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
wermachtowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
wermachtowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wermachtowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
wermachtowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wermachtowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wermachtowcommnoga celownikmęski osobowy
wermachtowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
wermachtowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wermachtowcówmnoga biernikmęski osobowy
wermachtowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wermachtowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
wermachtowcymnoga mianownikmęski osobowy
wermachtowcymnoga wołaczmęski osobowy
wermachtowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
wermachtowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz