we-rhun

Werhun (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Werhun

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Werhunpojedyncza mianownikmęski osobowy
Werhunapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Werhunapojedyncza biernikmęski osobowy
Werhunachmnoga miejscownikmęski osobowy
Werhunamimnoga narzędnikmęski osobowy
Werhunempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Werhuniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Werhuniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Werhunommnoga celownikmęski osobowy
Werhunowipojedyncza celownikmęski osobowy
Werhunowiemnoga mianownikmęski osobowy
Werhunowiemnoga wołaczmęski osobowy
Werhunówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Werhunówmnoga biernikmęski osobowy
Werhunymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Werhunymnoga biernikmęski zwierzęcy
Werhunymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Werhun (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Werhun

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Werhunpojedyncza mnoga mianownikżeński
Werhunpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Werhunpojedyncza mnoga celownikżeński
Werhunpojedyncza mnoga biernikżeński
Werhunpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Werhunpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Werhunpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz