wdzi-ęki-ni

wdziękini (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wdziękini

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wdziękinipojedyncza celownikżeński
wdziękinipojedyncza miejscownikżeński
wdziękinipojedyncza dopełniaczżeński
wdziękinipojedyncza mianownikżeński
wdziękinipojedyncza wołaczżeński
wdziękiniachmnoga miejscownikżeński
wdziękiniamimnoga narzędnikżeński
wdziękiniąpojedyncza narzędnikżeński
wdziękiniemnoga mianownikżeński
wdziękiniemnoga biernikżeński
wdziękiniemnoga wołaczżeński
wdziękiniępojedyncza biernikżeński
wdziękiniommnoga celownikżeński
wdziękińmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz