wdo-wu-le-ńce

wdowuleńce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wdowuleńka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wdowuleniekmnoga dopełniaczżeński
wdowuleńcepojedyncza celownikżeński
wdowuleńcepojedyncza miejscownikżeński
wdowuleńkapojedyncza mianownikżeński
wdowuleńkachmnoga miejscownikżeński
wdowuleńkamimnoga narzędnikżeński
wdowuleńkąpojedyncza narzędnikżeński
wdowuleńkępojedyncza biernikżeński
wdowuleńkimnoga mianownikżeński
wdowuleńkimnoga biernikżeński
wdowuleńkimnoga wołaczżeński
wdowuleńkipojedyncza dopełniaczżeński
wdowuleńkopojedyncza wołaczżeński
wdowuleńkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz