wa-żeb-ni-kom

ważebnikom (nazwa pospolita) rzeczownik hist.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ważebnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ważebnicymnoga mianownikmęski osobowy
ważebnicymnoga wołaczmęski osobowy
ważebnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
ważebnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ważebnikapojedyncza biernikmęski osobowy
ważebnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
ważebnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
ważebnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
ważebnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
ważebnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
ważebnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ważebnikommnoga celownikmęski osobowy
ważebnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
ważebnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ważebnikówmnoga biernikmęski osobowy
ważebnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ważebnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz