wa-ńko

Wańko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wańko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wańcepojedyncza celownikmęski osobowy
Wańcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wańkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wańkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wańkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wańkępojedyncza biernikmęski osobowy
Wańkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wańkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wańkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wańkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wańkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Wańkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Wańkommnoga celownikmęski osobowy
Wańkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wańkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wańkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wańkówmnoga biernikmęski osobowy

Wańko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Wańko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wańkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Wańkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Wańkopojedyncza mnoga celownikżeński
Wańkopojedyncza mnoga biernikżeński
Wańkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Wańkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Wańkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz