waw-ry-niu-ki

Wawryniuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Wawryniuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wawryniukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wawryniukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wawryniukapojedyncza biernikmęski osobowy
Wawryniukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wawryniukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wawryniukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wawryniukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wawryniukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wawryniukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wawryniukommnoga celownikmęski osobowy
Wawryniukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wawryniukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wawryniukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wawryniukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wawryniukówmnoga biernikmęski osobowy
Wawryniukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wawryniukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz