waw-re-niu-ki

Wawreniuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Wawreniuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wawreniukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wawreniukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wawreniukapojedyncza biernikmęski osobowy
Wawreniukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wawreniukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wawreniukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wawreniukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wawreniukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wawreniukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wawreniukommnoga celownikmęski osobowy
Wawreniukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wawreniukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wawreniukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wawreniukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wawreniukówmnoga biernikmęski osobowy
Wawreniukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wawreniukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz