wan-tu-łów

Wantułów (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wantuła

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wantulepojedyncza celownikmęski osobowy
Wantulepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wantułapojedyncza mianownikmęski osobowy
Wantułachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wantułamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wantułąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wantułępojedyncza biernikmęski osobowy
Wantułopojedyncza wołaczmęski osobowy
Wantułommnoga celownikmęski osobowy
Wantułowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wantułowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wantułówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wantułówmnoga biernikmęski osobowy
Wantułymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wantułymnoga biernikmęski zwierzęcy
Wantułymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wantułypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz