wan-czu-ro-wie

Wanczurowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wanczura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wanczurapojedyncza mianownikmęski osobowy
Wanczurachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wanczuramimnoga narzędnikmęski osobowy
Wanczurąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wanczurępojedyncza biernikmęski osobowy
Wanczuropojedyncza wołaczmęski osobowy
Wanczurommnoga celownikmęski osobowy
Wanczurowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wanczurowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wanczurówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wanczurówmnoga biernikmęski osobowy
Wanczurymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wanczurymnoga biernikmęski zwierzęcy
Wanczurymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wanczurypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wanczurzepojedyncza celownikmęski osobowy
Wanczurzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz