uzu-fruk-tu-ariu-szu

uzufruktuariuszu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: uzufruktuariusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uzufruktuariuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
uzufruktuariuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
uzufruktuariuszapojedyncza biernikmęski osobowy
uzufruktuariuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
uzufruktuariuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
uzufruktuariuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
uzufruktuariuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
uzufruktuariuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
uzufruktuariuszemnoga mianownikmęski osobowy
uzufruktuariuszemnoga wołaczmęski osobowy
uzufruktuariuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
uzufruktuariuszommnoga celownikmęski osobowy
uzufruktuariuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
uzufruktuariuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
uzufruktuariuszówmnoga biernikmęski osobowy
uzufruktuariuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
uzufruktuariuszupojedyncza wołaczmęski osobowy
uzufruktuariuszymnoga dopełniaczmęski osobowy
uzufruktuariuszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz