uwła-czy-cie-li

uwłaczycieli (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: uwłaczyciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uwłaczycielpojedyncza mianownikmęski osobowy
uwłaczycielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
uwłaczycielapojedyncza biernikmęski osobowy
uwłaczycielachmnoga miejscownikmęski osobowy
uwłaczycielamimnoga narzędnikmęski osobowy
uwłaczycielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
uwłaczycielemnoga biernikmęski zwierzęcy
uwłaczycielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
uwłaczycielemnoga mianownikmęski osobowy
uwłaczycielemnoga wołaczmęski osobowy
uwłaczycielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
uwłaczycielimnoga dopełniaczmęski osobowy
uwłaczycielimnoga biernikmęski osobowy
uwłaczycielommnoga celownikmęski osobowy
uwłaczycielowipojedyncza celownikmęski osobowy
uwłaczycielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
uwłaczycielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz