uwiel-bi-ciel

uwielbiciel (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: uwielbiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uwielbicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
uwielbicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
uwielbicielapojedyncza biernikmęski osobowy
uwielbicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
uwielbicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
uwielbicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
uwielbicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
uwielbicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
uwielbicielemnoga mianownikmęski osobowy
uwielbicielemnoga wołaczmęski osobowy
uwielbicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
uwielbicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
uwielbicielimnoga biernikmęski osobowy
uwielbicielommnoga celownikmęski osobowy
uwielbicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
uwielbicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
uwielbicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz